«Շնորհակալություն, Տեր, այս օրհնության համար, որ Ты ինձ շնորհեցիր»: Կանայք ասված այս պարզ, սովորական խոսքերը թվում են որպես Աստծուն շնորհակալություն հայտնելու ձև, բայց դրանց հետևում թաքնված է շատ ավելի խոր, անձնական և դրամատիկ պատմություն, որը զգացել են հազարավոր մարդիկ։

Նա իր հրապարակման մեջ մանրամասների չէր մտնում, կոնկրետ ամսաթվեր չէր նշում և չէր բացահայտում հանգամանքները: Բայց յուրաքանչյուր տող հագեցած էր անկեղծ զգացմունքներով։ Դա ոչ թե ուրախության արտահայտություն էր, ոչ էլ գովազդային ձևակերպում՝ դա մեկ կնոջ՝ երկար սպասումների, վախերի և կասկածների միջով անցած, ճանաչող խոստովանություն էր։

Սրանք այն խոսքերն են, որոնց համար ամբողջ կյանքն է։ Հետաքրքրվածները անմիջապես նկատեցին հրապարակման տոնը։ Այնտեղ ոչ մի պաֆոս չկար, բայց զգացվում էր ներքին դող՝ ինչպես մարդու, որը երկար լռել է ու վերջապես կարողացել է շունչ քաշել։ «Այս օրհնության համար» արտահայտությունը հնչեց հատկապես ուժգին։ Շատերը դա ընկալեցին որպես հիշեցում ընտանիքի կարևոր իրադարձության մասին՝ ինչ-որ բան, որի մասին սովորաբար չեն բարձրաձայնում, բայց որը հավերժորեն փոխում է կյանքը։

Հրապարակման մեկնաբանությունները լի էին հարցերով, աջակցության խոսքով և ենթադրություններով։ Ոմանք շնորհավորում էին, ոմանք զգուշորեն շնորհակալություն հայտնեցին, իսկ մյուսները խոստովանում էին, որ այս տողերը անսպասելիորեն հուզեցին նրանց ողջ կյանքի համար։ Սոցիալական ցանցերը հազվադեպ են դառնում իրական զգացմունքների հարթակ, բայց այս անգամ ամեն ինչ այլ էր։

Լռությունը, որը ավելի բարձր է խոսքից

Ո neither հեղինակն իր հրապարակման, ոչ Գևորգ Սուջյանը դեռևս որևէ բացատրություն չի տվել։ Եվ հենց այս լռությունն է միայն ուժեղացրել ազդեցությունը։ Մի դարում, երբ անձնական կյանքի ամեն մանրուք սովորաբար ցուցադրվում է, այսպիսի զսպված և գրեթե աղոթքային խոստովանությունը հատկապես խոր և հուզիչ է ընկալվում։

Ընտանիքին մոտ մարդիկ ուրախ են։ Վերջին մի քանի ամիսներին զույգը անցել է դժվար ժամանակաշրջան։ Համերգներ, ճանապարհորդություններ, հասարակական ճնշում, մշտական ուշադրություն՝ այս ամենը հազվադեպ է մնում աննկատ։ Եվ այդ պատճառով Աստծուն շնորհակալություն հայտնելու խոսքերը շատերը ընկալեցին որպես երկար ճանապարհի, փորձությունների ու մարտահրավերների արդյունք։

Համակրողների արձագանքը

Արտիստուհու երկրպագուները ակտիվորեն կիսվում են հրապարակմամբ՝ իրենց պատմություններով։ Ոմանք գրում են հրաշքի սպասման տարիների մասին, ոմանք՝ կորուստների ու անսպասելի հանգստության մասին, իսկ ոմանք պարզապես շնորհակալություն են հայտնում հիշեցման համար, որ նույնիսկ լռության մեջ կարող է ինչ-որ մեծ բան տեղի ունենալ։

Մարդկանց հատկապես հուզեց այն, որ հրապարակումը կատարվել էր առանց բարձրաձայն հայտարարությունների, առանց շեղող լուսանկարների, առանց ուշադրություն գրավելու ցանկության։ Դա կարծես անձնական աղոթք էր, որը պատահաբար դարձավ հրապարակային։

Երբ հավատը դառնում է ապավեն

Հանրային մարդկանց կյանքում հավատը հաճախ մնում է խորշերում։ Բայց հենց այսպիսի պահերը ցույց են տալիս, որ դահլիճի, ծափերի և լույսերի հետևում թաքնված են սովորական մարդկային վախերն ու հույսերը։ Գևորգ Սուջյանի կինը ինչ-որ բան ապացուցելու չէ փորձել՝ նա պարզապես ասաց «շնորհակալություն»։ Եվ ասաց ավելի շատ, քան երկար բացատրությունները։

Իշխանության շրջանում, երբ մարդիկ փորձում են հասկանալ այս խոսքերի հետևում ինչ է կայանում, մի բան պարզ է. այս հրապարակումը դարձավ հուզական իրադարձություն, որը միավորեց հազարավոր մարդկանց՝ շուրջ պարզ, բայց հավերժ թեման՝ վերևից ստացված շնորհի համար շնորհակալությունը։