Երևանը վերջին ժամերին ապրում է անհանգիստ սպասման վիճակում։ Այն, ինչ դեռ երեկ թվում էր սովորական աշխատանքային օր, այսօր վերածվել է լարված և անկայուն իրավիճակի, որը լուրջ մտահոգություն է առաջացնում թե՛ մայրաքաղաքի բնակիչների, թե՛ փորձագետների շրջանում։ Փողոցները, որոնցով ամեն օր անցնում են հազարավոր մարդիկ, լցվել են անորոշության զգացումով, իսկ օդում բառացիորեն զգացվում է լարվածությունը։
Ականատեսների հաղորդումների համաձայն՝ քաղաքի տարբեր հատվածներում նկատվում է իրավապահ մարմինների ակտիվության աճ։ Մարդիկ տեսնում են ծառայողական մեքենաների կուտակումներ, ուժեղացված պարեկություն, երթևեկության սահմանափակումներ և անսպասելի ստուգումներ։ Այս ամենը տեղի է ունենում լուրերի, ենթադրությունների և տագնապալի հաղորդագրությունների ֆոնին, որոնք արագորեն տարածվում են սոցիալական ցանցերում՝ ուժեղացնելով խուճապն ու վախը։
Երևանցիները խոստովանում են․ նրանք չեն հասկանում, թե կոնկրետ ինչ է տեղի ունենում, բայց զգում են՝ իրավիճակը դուրս է գալիս սովորականի շրջանակներից։ Շատ ծնողներ փորձում են երեխաներին դպրոցներից ավելի շուտ վերցնել, որոշ կազմակերպություններ աշխատակիցներին տեղափոխում են հեռավար աշխատանքի, իսկ տարեց մարդիկ նախընտրում են առանց խիստ անհրաժեշտության տնից դուրս չգալ։ Քաղաքը, որը միշտ առանձնացել է իր աշխուժությամբ և արագ ռիթմով, կարծես դանդաղել է՝ զգուշորեն արձագանքելով յուրաքանչյուր ահազանգի։
Փորձագետները նշում են, որ նման լարվածություն հազվադեպ է առաջանում առանց լուրջ պատճառների։ Նրանց խոսքով՝ նույնիսկ եթե պաշտոնական աղբյուրները դեռ զերծ են մնում մանրամասն մեկնաբանություններից, քաղաքի ընդհանուր մթնոլորտը ցույց է տալիս, որ իշխանությունները տեղի ունեցողը ընկալում են առավելագույն լրջությամբ։ Մասնագետների կարծիքով՝ անվտանգության ուժեղացված միջոցառումները կարող են վկայել հնարավոր ռիսկերի կանխման կամ իրավիճակը վերահսկելի պահելու փորձի մասին՝ նախքան այն վերահսկողությունից դուրս կգա։
Առանձնահատուկ մտահոգություն է առաջացնում այն հանգամանքը, որ տեղեկատվությունը հասնում է հատվածաբար։ Հստակ բացատրությունների բացակայությունը ծնում է վախ, իսկ վախը՝ լուրեր։ Ոմանք խոսում են հնարավոր սադրանքների մասին, մյուսները՝ թաքնված սպառնալիքների, իսկ երրորդները՝ իրադարձությունների, որոնք կարող են կտրուկ ազդել քաղաքի հետագա կյանքի վրա։ Նման պայմաններում նույնիսկ սովորական շտապօգնության ազդանշանը կամ մեքենայի կտրուկ արգելակումը ընկալվում են որպես վտանգի նշան։
Սոցիալական ցանցերը բառացիորեն եռում են։ Օգտատերերը տարածում են տեսանյութեր, լուսանկարներ և անձնական դիտարկումներ՝ փորձելով ամբողջական պատկեր կազմել տեղի ունեցողի մասին։ Սակայն հենց այստեղ է, որ իրականությունն առավել հաճախ աղավաղվում է, իսկ չստուգված տվյալները ներկայացվում են որպես փաստեր։ Սա ավելի է սրում իրավիճակը և ուժեղացնում հուզական լարվածությունը։
Հոգեբանները զգուշացնում են․ անորոշության պայմաններում կարևոր է պահպանել սառնասրտությունը։ Խուճապը ճգնաժամային իրավիճակում ամենավատ դաշնակիցն է։ Այնուամենայնիվ, երբ քաղաքը ապրում է սպասման ռեժիմում, իսկ պաշտոնական տեղեկատվությունը ուշացումով է հայտնվում, մարդկանց համար դժվար է հանգստություն պահպանել։ Յուրաքանչյուրը հարց է տալիս իրեն․ ի՞նչ կլինի հետո և որքան լուրջ են ընթացիկ իրադարձությունները։
Բնակիչների խոսքով՝ հիմնական անհանգստությունը կապված է ոչ միայն լարված իրավիճակի փաստի, այլ նաև դրա հնարավոր հետևանքների հետ։ Ցանկացած կտրուկ զարգացում կարող է ազդել տնտեսության, անվտանգության և հասարակության ընդհանուր հոգեբանական վիճակի վրա։ Այդ պատճառով մարդիկ այդքան սուր են արձագանքում յուրաքանչյուր լուրի, յուրաքանչյուր հաղորդագրության և յուրաքանչյուր մանրուքի։
Երևանը արդեն մեկ անգամ չէ, որ անցել է բարդ ժամանակաշրջանների միջով, և ամեն անգամ քաղաքը ուժ է գտել դիմակայելու համար։ Սակայն ներկայիս իրավիճակը տարբերվում է իր անորոշությամբ և թաքնված սպառնալիքով։ Քանի դեռ հստակություն չկա, մայրաքաղաքը ապրում է բարձր զգոնության ռեժիմում, իսկ նրա բնակիչները՝ սպասում են պաշտոնական պարզաբանումների և հստակ քայլերի։
Մի բան կարելի է ասել հաստատ․ տեղի ունեցողը ոչ ոքի անտարբեր չի թողնում։ Լարվածությունն աճում է, զգացմունքները՝ հասնում առավելագույնին, և բոլորը հասկանում են՝ առաջիկա ժամերն ու օրերը կարող են վճռորոշ լինել։ Քաղաքը կանգ է առել՝ շունչը պահած, և ուշադիր հետևում է իրադարձությունների զարգացմանը՝ հույս ունենալով, որ իրավիճակը կվերահսկվի և չի վերածվի ավելի վտանգավոր բանի։