Հայաստանի հանրային դաշտում կրկին լարվածություն է առաջացել։ Այս անգամ ուշադրության կենտրոնում է հայտնվել Հայաստանի նախկին առաջին տիկին Բելլա Քոչարյան-ը, որը հրապարակային կերպով արտահայտվել է գործող վարչապետի տիկնոջ՝ Աննա Հակոբյան-ի մասին։ Շատերի համար այդ խոսքերը դարձան ոչ թե հերթական քաղաքական մեկնաբանություն, այլ իրական սկանդալ։
Ամեն ինչ սկսվեց մի հարցից, որը առաջին հայացքից կարող էր թվալ սովորական։ Սակայն պատասխանը անսպասելի էր։ Տարիներ շարունակ զուսպ և հրապարակային աղմուկից հեռու դիրքորոշում ունեցող Բելլա Քոչարյանը այս անգամ որոշեց չլռել։ Նրա խոսքերը ուղիղ էին, առանց շրջանցումների և ակնարկների։ Նա ընդգծեց, որ յուրաքանչյուր ոք, ով գործում է հանրային դաշտում, պարտավոր է գիտակցել իր խոսքերի և վարքագծի ազդեցությունը հասարակության վրա։
«Երբ կանգնած եք հանրության առջև, դուք արդեն միայն ինքներդ ձեզ չեք ներկայացնում»՝ այս միտքը, շատերի կարծիքով, ընկալվեց որպես ուղիղ քննադատություն ներկայիս իշխանական շրջանակներին։ Թեպետ յուրաքանչյուր նախադասության մեջ անուններ չէին հնչում, պարզ էր, որ խոսքը վերաբերում էր Աննա Հակոբյանին և նրա ակտիվ հասարակական գործունեությանը։
Հասարակության արձագանքը չուշացավ։ Սոցիալական ցանցերը բաժանվեցին երկու ճամբարի։ Մեկ մասը պաշտպանեց Բելլա Քոչարյանին՝ պնդելով, որ նա բարձրաձայնեց այն, ինչի մասին շատերը չեն համարձակվում խոսել։ Մյուսները դա գնահատեցին որպես անտեղի սրացում և հին հակասությունների վերակենդանացում։
Սակայն հարցը միայն անձնական համակրանքի կամ հակակրանքի մասին չէ։ Խոսքը վերաբերում է առաջին տիկինների դերին Հայաստանի հասարակական կյանքում։ Տարիներ շարունակ մեր երկրում այդ ինստիտուտը հիմնականում ունեցել է զուսպ և բարեգործական ուղղվածություն։ Վերջին տարիներին, սակայն, այդ դերը փոխվել է՝ դառնալով ավելի ակտիվ և երբեմն նաև քաղաքական հնչեղությամբ։
Որոշ վերլուծաբանների կարծիքով՝ Բելլա Քոչարյանի խոսքը հենց այս փոփոխության մասին էր։ Նա ակնարկեց, որ պետության բարձրագույն ղեկավարների ընտանիքի անդամները պետք է պահպանեն որոշ սահմաններ՝ չխախտելու պետական կառավարման և անձնական նախաձեռնության միջև հավասարակշռությունը։
Իր հերթին Աննա Հակոբյանը հայտնի է իր ակտիվությամբ, հրապարակային ծրագրերով և երբեմն նաև կոշտ պատասխաններով քննադատությանը։ Նրա նախաձեռնությունները բազմիցս դարձել են քննարկման առարկա՝ ստանալով թե՛ գովեստ, թե՛ քննադատություն։
Հիմնական հարցը մնում է բաց․ արդյո՞ք այս հայտարարությունը պարզապես անձնական կարծիք էր, թե այն ուներ ավելի խորքային քաղաքական ուղերձ։ Որոշ շրջանակներ համոզված են, որ սա շարունակվող լարվածության ազդանշան է ներկայիս և նախկին իշխանական շրջանակների միջև։ Մյուսները կարծում են, որ թեման չափազանցված հանրային քննարկում է։
Փաստն այն է, որ թեման հերթական անգամ բաժանեց հասարակությանը։ Եվ ամենացավալին այն է, որ հանրային դիսկուրսը հաճախ վերածվում է անձնական վիրավորանքների և հուզական պոռթկումների։
Այս իրավիճակում կարևոր է մեկ բան․ կկարողանա՞ արդյոք հայկական հասարակությունը ձևավորել առողջ քննարկման մշակույթ, որտեղ քննադատությունը չի ընկալվի որպես անձնական հարձակում, իսկ տարաձայնությունները չեն վերածվի թշնամանքի։
Բելլա Քոչարյանի խոսքերը շատերի համար դարձան սթափեցնող ազդակ։ Ոմանք տեսան դրանում համարձակ քայլ, մյուսները՝ անտեղի միջամտություն։ Բայց մի բան ակնհայտ է․ թեման դեռ երկար կմնա քննարկումների կենտրոնում։
Վերջիվերջո խոսքը միայն երկու կանանց մասին չէ։ Սա քննարկում է հայկական քաղաքական մշակույթի, հասարակական պատասխանատվության և հրապարակային խոսքի սահմանների մասին։ Եվ որքան էլ արձագանքները լինեն հուզական, պարզ է, որ այս պատմությունը շարունակություն կունենա։