Դավթաշենի կամրջի տակ հայտնաբերված մարմինը ցնցեց ամբողջ քաղաքը։ Վաղ առավոտյան, երբ մարդիկ դեռ շտապում էին աշխատանքի, և երթևեկությունը նոր էր սկսում աշխուժանալ, մոտակայքում աշխատող մի տղամարդ նկատեց ինչ-որ բան, որը սկզբում պարզապես ստվեր թվաց։ Սակայն մի քանի րոպե անց պարզ դարձավ, որ դա սովորական բան չէ։ Նա մոտեցավ, և տեսած սարսափելի տեսարանը ստիպեց նրան անմիջապես զանգահարել ոստիկանություն։

Մի քանի րոպե անց տարածքն արդեն շրջափակված էր։ Ոստիկանական մեքենաները կանգնած էին կամրջի երկու կողմերում, իսկ հետաքրքրասեր անցորդները փորձում էին հասկանալ՝ ինչ է տեղի ունեցել։ Լուրը կայծակնային արագությամբ տարածվեց․ Դավթաշենի կամրջի տակ մարդկային մարմին է հայտնաբերվել։

Սկզբում ոչ ոք չէր հասկանում, թե ով է այդ տղամարդը։ Մարմինը գտնվում էր մի վայրում, որտեղ մարդիկ սովորաբար չեն գնում։ Քննիչները սկսեցին մանրակրկիտ զննել տարածքը։ Ամեն մի մանրուք կարող էր նշանակություն ունենալ։ Կամրջի տակ եղած քարերը, գետի ափին հայտնաբերված հետքերը, նույնիսկ կողքին ընկած առարկաները՝ ամեն ինչ արձանագրվում էր։

Շուտով դեպքի վայր հասան փորձագետները։ Սկսեցին պարզել, թե որքան ժամանակ է անցել մահից և ինչ հանգամանքներում կարող էր տեղի ունենալ ողբերգությունը։ Այդ պահին շրջակայքում տարբեր վարկածներ էին շշնջում։ Ոմանք ասում էին, թե գիշերը տարօրինակ աղմուկ են լսել, մյուսները պնդում էին, որ ուշ երեկոյան կամրջի մոտ վեճ է եղել։

Սակայն գլխավոր հարցը մնում էր անպատասխան․ ո՞վ էր այդ տղամարդը։

Մի քանի ժամ անց սկսեցին տարածվել առաջին տեղեկությունները։ Նախնական տվյալներով՝ մարմինը պատկանում էր մի տղամարդու, որի ընտանիքը մի քանի օր առաջ հայտարարել էր նրա անհետացման մասին։ Վերջին անգամ հարազատները նրան տեսել էին երեկոյան, երբ նա դուրս էր եկել տնից՝ ասելով, որ շուտով կվերադառնա։ Բայց դա այդպես էլ տեղի չունեցավ։

Ընտանիքի անդամները մի քանի օր փորձում էին գտնել նրան։ Նրանք զանգահարում էին ընկերներին, ծանոթներին և նույնիսկ դիմել էին հիվանդանոցներ՝ հույս ունենալով, որ նա պարզապես ինչ-որ տեղ կհայտնվի։ Սակայն, ինչպես պարզվեց, ճակատագիրը շատ ավելի դաժան էր։

Երբ մարմինը վերջապես ճանաչվեց, լուրը մեծ ցնցում դարձավ հարազատների համար։ Նրանցից մեկը, լսելով տեղի ունեցածի մասին, պարզապես չէր կարող հավատալ։ «Չի կարող լինել… Նա դեռ երեկ մեզ հետ խոսում էր», — ասում էին նրանք արցունքների միջով։

Սակայն այս պատմության ամենահուզիչ կողմն այն էր, որ այդ տղամարդը հայտնի էր որպես խաղաղ և աշխատասեր մարդ։ Հարևանները նրան հիշում էին որպես մարդու, որը միշտ պատրաստ էր օգնել։ «Նա երբեք խնդիրներ չէր ստեղծում։ Նա շատ խաղաղ մարդ էր», — ասում էին բնակիչները։

Այս ամենը միայն ավելի էր խորացնում առեղծվածը։ Ի՞նչ էր իրականում տեղի ունեցել։ Ինչպե՞ս էր նա հայտնվել կամրջի տակ։ Դա դժբախտ պատահար էր, թե՞ այստեղ ավելի մութ պատմություն էր թաքնված։

Քննիչները սկսեցին ուսումնասիրել նաև տեսահսկման տեսագրությունները։ Դավթաշենի կամրջի շրջակայքում տեղադրված են մի քանի տեսախցիկներ, որոնք կարող են կարևոր տեղեկություններ տրամադրել։ Ամեն մի կադր ուշադիր ուսումնասիրվում էր՝ հասկանալու համար, թե երբ և ում հետ է նրան վերջին անգամ տեսել։

Միևնույն ժամանակ իրավապահ մարմինների աշխատակիցները հարցաքննում էին մարդկանց, ովքեր կարող էին ինչ-որ բան տեսած լինել։ Նրանցից ոմանք ասել են, որ գիշերը կամրջի մոտ կանգնած մեքենա են նկատել։ Սակայն դեռևս անհասկանալի էր՝ արդյոք դա կապ ունի դեպքի հետ, թե ոչ։

Այս լուրը արագ դարձավ քաղաքի գլխավոր քննարկման թեման։ Սոցիալական ցանցերում մարդիկ տարբեր ենթադրություններ էին անում։ Ոմանք համոզված էին, որ դա դժբախտ պատահար էր, իսկ մյուսները կարծում էին, որ այստեղ կարող են հանցագործության հետքեր լինել։

Մինչդեռ ընտանիքը սպասում էր միայն մեկ բանի՝ ճշմարտությանը։ Նրանք ցանկանում էին հասկանալ, թե ինչ է տեղի ունեցել այն գիշերը, որը հավերժ փոխեց նրանց կյանքը։

Հետաքննությունը դեռ շարունակվում է։ Ամեն մի նոր մանրուք կարող է ամբողջությամբ փոխել տեղի ունեցածի պատկերը։ Իսկ Դավթաշենի կամուրջը, որը սովորաբար պարզապես քաղաքի ճանապարհներից մեկն է, այս օրերին դարձել է մի վայր, որի մասին բոլորը խոսում են լարվածությամբ ու ցավով։