Թվում է՝ սա այն վայրն է, որտեղ լեռները հիշում են ամեն շունչը, գետերը՝ ամեն խոսքը, իսկ մարդիկ՝ ամեն գաղտնիքը։ Բայց վերջին օրերին այստեղի լռությունը դարձել է անսովոր։ Այն ծանր է, խեղդող, և յուրաքանչյուր ժամ անց զգացումը, թե շուտով ինչ-որ բան կպայթի, ավելի է ուժեղանում։
Սկզբում բոլորը կարծում էին, թե սա պարզապես հերթական լուր է՝ չափազանցված, հորինված կամ պարզապես տարածված՝ խուճապ սերմանելու համար։ Բայց երբ առաջին անսովոր միջադեպերը սկսեցին մեկը մյուսին հաջորդել, Մեղրին այլևս չէր կարող ձևացնել, թե ամեն ինչ կարգին է։
Այս ամենին զուգահեռ՝ սահմանամերձ շրջաններում նկատվում էր անսովոր ակտիվություն։ Մարդիկ, ովքեր տարիներով ապրել էին այդ վայրերում և ամեն ինչ տեսել էին, ասում էին, որ այս անգամ իրավիճակը «այլ է»։ Նրանց ձայներում այնպիսի լարվածություն կար, որ դժվար էր անտեսել։
Մեղրիում ամբողջ կյանքն անցկացրած մի տարեց տղամարդ ասաց մի բան, որը ցնցեց բոլորին․
«Ես նման լռություն տեսել եմ միայն մեկ անգամ… իսկ հետո շատ վատ բան տեղի ունեցավ»։
Այս խոսքերը արագ տարածվեցին։ Ոմանք փորձում էին դրանք հերքել, ուրիշները՝ հանգստացնել մարդկանց, բայց արդեն ուշ էր։ Անորոշությունը, վախն ու սպասումը դարձան քաղաքի առօրյա ուղեկիցները։
Բայց ամենավատը դեռ առջևում էր։
Մի քանի օր անց քաղաքի շրջանում գրանցվեց հանկարծակի երկրաշարժ։ Սկզբում այն փոքր էր թվում, բայց հետո պարզվեց, որ դա ընդամենը «ազդանշան» էր։ Տարածքում հայտնաբերվեցին ճեղքեր, որոնք նախկինում չկային։ Գիտնականները շտապեցին մեկնաբանել իրավիճակը, բայց նրանց պատասխանները ավելի շատ հարցեր առաջացրին, քան բացատրություններ տվեցին։
«Սա բնական երևույթ է», — ասում էին նրանք։
Բայց մարդիկ չհավատացին։
Քանի որ հենց այն պահին, երբ հողը սկսեց «խոսել», քաղաքում տեղի ունեցան տարօրինակ իրադարձությունների շարք։ Էլեկտրամատակարարման խափանումներ, կապի խնդիրներ, անհասկանալի խանգարումներ։ Ոմանք նույնիսկ պնդում էին, որ գիշերները լեռներում տեսել են անհասկանալի լույսեր։
Եվ այդ ժամանակ հնչեց ամենախիստ նախազգուշացումը։
«Մեղրին հանգիստ չի ունենալու…»
Սա արդեն պարզապես խոսքեր չէին։ Դա դարձավ զգուշացում, որը մարդիկ սկսեցին շշնջալ միմյանց։ Ոմանք պատրաստվում էին վատթարին, ուրիշները փորձում էին փախչել, իսկ երրորդները պարզապես սառել էին սպասման մեջ։
Ի՞նչ է իրականում տեղի ունենում Մեղրիում։
Մի վարկածի համաձայն՝ խոսքը տարերային աղետի մասին է, որը դեռ չի հասել իր գագաթնակետին։ Մյուսները վստահ են, որ այստեղ կա մի բան, որը չի բացահայտվում՝ իրականություն, որը պահվում է գաղտնի։
Բայց կա մի բան, որը բոլորը արդեն հասկացել են․
Սա միայն սկիզբն է։
Մի գիշեր, երբ քաղաքն արդեն քնած էր, մի քանի բնակիչներ հայտնեցին, որ լսել են տարօրինակ ձայներ՝ ոչ կրակոցներ, ոչ էլ սովորական քամու սուլոց։ Թվում էր, թե ինչ-որ բան կոտրվում է, ճաքում… կարծես ինչ-որ բան շարժվում է խորքում՝ հողի տակ։ Հաջորդ օրը բոլորը խոսում էին դրա մասին, բայց ոչ ոք չէր համարձակվում բարձրաձայն ասել, թե իրականում ինչ են մտածում։