Այն, ինչ տեղի ունեցավ վերջերս Նիժնի Նովգորոդ — Երևան չվերթում, գրեթե անհնար է բառերով նկարագրել։ Թռիչքը, որը պետք է լիներ սովորական և հանգիստ, վերածվեց լարվածությամբ, վախով և անորոշությամբ լի փորձության, որի մասին ուղևորներն ու անձնակազմը դեռ երկար կխոսեն։
Ամեն ինչ սկսվեց, կարծես, աննշան մի դրվագից։ Ինքնաթիռն արդեն օդում էր՝ անցնելով խիտ ամպերի միջով, երբ ուղևորներից մեկը հանկարծ սկսեց տարօրինակ վարք դրսևորել։ Սկզբում շատերը դա վերագրեցին թռիչքից վախին կամ առողջական խնդիրներին, բայց իրավիճակը արագ դուրս եկավ վերահսկողությունից։ Տղամարդը սկսեց բարձր գոռալ, ինչ-որ անհասկանալի բաներ պահանջել և անհանգիստ շրջել սրահում՝ խուճապ առաջացնելով մյուս ուղևորների մոտ։
Սրահի մթնոլորտը փոխվեց վայրկյանների ընթացքում։ Մինչ այդ հանգիստ խոսակցությունները, երեխաների ծիծաղը և շարժիչների միօրինակ ձայնը փոխվեցին լարված լռությամբ և վախեցած շշուկներով։ Մարդիկ սկսեցին իրար նայել՝ փորձելով հասկանալ, թե ինչ է կատարվում և ինչ վտանգ է սպառնում իրենց։
Բորտուղեկցորդուհիները անմիջապես արձագանքեցին՝ փորձելով հանգստացնել անհանգիստ ուղևորին։ Սակայն նրա վարքը միայն վատթարանում էր։ Նա սկսեց կտրուկ շարժումներ անել՝ փորձելով մոտենալ սրահի դռանը, որը ինքնին լուրջ վտանգ էր ներկայացնում ամբողջ թռիչքի համար։ Այդ պահին արդեն պարզ էր, որ սա պարզապես անհարմար իրավիճակ չէ, այլ մի բան, որը կարող է ողբերգական հետևանքներ ունենալ։
Մի քանի տղամարդ ուղևորներ, գիտակցելով վտանգի աստիճանը, որոշեցին միջամտել։ Նրանք միասին փորձեցին զսպել տղամարդուն, սակայն նա դիմադրում էր՝ ավելի սրելով իրավիճակը։ Շուտով սրահում սկսվեց բախում՝ ուղեկցված կանանց ճիչերով և երեխաների լացով։ Ոմանք փակում էին աչքերը, մյուսները հուսահատ փորձում էին կապ հաստատել հարազատների հետ՝ ասելու վերջին խոսքերը։
Այդ ընթացքում օդաչուները, տեղեկանալով տեղի ունեցածի մասին, որոշեցին փոխել երթուղին և պատրաստվել արտակարգ վայրէջքի։ Սակայն մինչ այդ անհրաժեշտ էր ապահովել սրահի անվտանգությունը։ Յուրաքանչյուր վայրկյան անսահման երկար էր թվում, և նույնիսկ ամենափոքր շարժումը կարող էր ճակատագրական լինել։
Վերջապես, համատեղ ջանքերով, հաջողվեց վերահսկել իրավիճակը։ Անհանգիստ ուղևորին կապեցին և մեկուսացրին սրահի հետնամասում։ Սակայն լարվածությունը դեռ չէր անցել։ Մարդիկ շարունակում էին լուռ նստել՝ լսելով միայն արագացած սրտի զարկերը և սպասելով, թե ինչ է լինելու հետո։
Պատուհանի մոտ նստած մի կին ասաց, որ այդ պահին մտածում էր միայն իր երեխաների մասին, որոնք սպասում էին իրեն Երևանում։ Մեկ այլ ուղևոր՝ երիտասարդ մի տղամարդ, խոստովանեց, որ իր կյանքում առաջին անգամ իսկապես վախեցել է մահից։ Նրա խոսքով՝ այդ զգացումը անհնար է մոռանալ։
Երբ ինքնաթիռը վերջապես սկսեց իջնել, սրահում, կարծես, զգացվեց որոշակի թեթևացում։ Սակայն այդ զգացումը խառնված էր հոգնածության, վախի և տեղի ունեցածի ծանրության հետ։ Վայրէջքից հետո ինքնաթիռը անմիջապես շրջապատվեց հատուկ ծառայությունների կողմից։ Դեպքի պատճառ դարձած անձին դուրս բերեցին իրավապահների ուղեկցությամբ։
Այն, ինչ պետք է լիներ սովորական թռիչք, վերածվեց փորձության, որը բացահայտեց մարդկանց իրական բնույթը՝ նրանց վախը, քաջությունը և համախմբվածությունը։ Ոմանք խուճապի մատնվեցին, մյուսները օգնության ձեռք մեկնեցին, բայց բոլորը հասկացան մեկ բան․ օդում, հազարավոր մետր բարձրության վրա, յուրաքանչյուր վայրկյան կարող է որոշիչ լինել։
Այս միջադեպը ևս մեկ անգամ հիշեցրեց, թե որքան փխրուն է մեր անվտանգությունը և որքան արագ կարող է ամեն ինչ փոխվել։ Եվ հիմա, երբ ուղևորներն արդեն գետնի վրա են, նրանցից շատերը դեռ չեն կարողանում ազատվել այն դողից, որը ուղեկցում էր նրանց ամբողջ ճանապարհի ընթացքում։
Այս պատմությունը երկար կմնա հիշողության մեջ։ Ոչ միայն որպես սարսափելի միջադեպ, այլև որպես հիշեցում, որ երբեմն ամենաանսպասելի իրավիճակներում մարդկային քաջությունն ու միասնականությունը կարող են կանխել ամենավատը։