Հայաստանը կրկին բախվել է սարսափելի լուրի։ Միջադեպ, որը մեկ ակնթարթում կործանել է մի ամբողջ ընտանիքի ճակատագիրը և առաջացրել խոր հասարակական ցավ ու շոկ։ Նախնական տեղեկությունների համաձայն՝ երիտասարդ հղի կնոջը ծայրահեղ ծանր վիճակում տեղափոխել են հիվանդանոց այն բանից հետո, երբ նրա ամուսինը ավտոմեքենայի մեջ դանակահարել է նրան։ Բժիշկներն այս պահին բառացիորեն պայքարում են երկու կյանքի համար՝ մոր և դեռ չծնված երեխայի։
Միջադեպը տեղի է ունեցել ուշ երեկոյան։ Ականատեսների խոսքով՝ ավտոմեքենան կանգնած է եղել քաղաքի ծայրամասում։ Ոչ ոք չէր կարող պատկերացնել, որ փակ դռների հետևում իրական ողբերգություն է տեղի ունենում։ Մարդիկ պատմում են, որ լսվել են աղմուկ և կնոջ խլացված ճիչեր, սակայն ամեն ինչ շատ արագ է կատարվել։ Երբ օգնությունը հասել է, արդեն պարզ էր, որ իրավիճակը ծայրահեղ լուրջ է։
Տուժած կինը ստացել է բազմաթիվ դանակահարություններ։ Բժիշկների խոսքով՝ հարվածները հասցվել են կենսական կարևոր օրգանների հատվածում, ինչը լուրջ վտանգ է ներկայացնում կյանքի համար։ Հատկապես մտահոգիչ է այն փաստը, որ կինը հղի է եղել, և բժիշկներին ստիպված է եղել միաժամանակ պայքարել երկու կյանքի համար։ Ծանր պայքարը շարունակվել է ժամեր շարունակ վիրահատարանում, իսկ հիվանդանոցի միջանցքներում տիրող լռությունն ու լարվածությունը կարծես խեղդում էին բոլորին։
Այս ողբերգությունը հերթական անգամ բարձրաձայնեց ընտանեկան բռնության թեման, որը, ցավոք, շարունակում է մնալ լուրջ խնդիր Հայաստանում։ Շատ դեպքերում նման պատմությունները տարիներ շարունակ ծածկված են մնում լռությամբ, վախով և ամոթով։ Շատ կանայք չեն խոսում իրենց ապրած դժոխքի մասին՝ հույս ունենալով, որ իրավիճակը կփոխվի, բռնությունը կդադարի։ Սակայն այս դեպքը ցույց է տալիս, թե ինչ սարսափելի հետևանքների կարող է հանգեցնել այդ լռությունը։
Հարևանների և ծանոթների խոսքով՝ վերջին ամիսներին ընտանիքում լարվածություն է նկատվել։ Լուրեր են շրջանառվում հաճախակի վեճերի, խանդի և հոգեբանական ճնշման մասին։ Սակայն, ինչպես շատ դեպքերում, ոչ ոք չէր պատկերացնում, որ ամեն ինչ կարող է այսքան դաժան ավարտ ունենալ։ Այժմ մարդիկ իրենց մեղադրում են այն բանի համար, որ չեն նկատել, չեն արձագանքել, չեն փորձել ժամանակին օգնություն ցուցաբերել։
Իրավապահ մարմինները սկսել են քրեական վարույթ։ Ամուսինը ձերբակալված է, և նրա նկատմամբ իրականացվում են անհրաժեշտ քննչական գործողություններ։ Քննությունը պետք է պարզի միջադեպի բոլոր մանրամասները, դրդապատճառները և այն, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել ավտոմեքենայի ներսում այդ ճակատագրական րոպեներին։ Սակայն որքան էլ առաջ գնա քննությունը, մեկ բան արդեն ակնհայտ է․ ոչ մի պատիժ չի կարող վերադարձնել այս ընտանիքի կորցրած խաղաղությունը։
Հասարակության արձագանքը չուշացավ։ Սոցիալական ցանցերը լցվեցին զայրույթով, ցավով և ընտանեկան բռնության դեմ ավելի խիստ միջոցներ ձեռնարկելու պահանջներով։ Մարդիկ հարցնում են․ քանի՞ նման ողբերգություն դեռ պետք է տեղի ունենա, մինչև խնդիրը վերջապես ճանաչվի իր իրական չափերով։ Քանի՞ կին պետք է հայտնվի մահվան եզրին, մինչև կանխարգելիչ մեխանիզմները իսկապես սկսեն աշխատել։
Այս պատմությունը միայն մեկ ընտանիքի ողբերգությունը չէ, այլ հասարակության խղճի փորձություն։ Այն մեզ ստիպում է նայել ճշմարտության աչքերին և ընդունել, որ բռնությունը հաճախ սկսվում է ոչ թե դանակից, այլ բառերից, նվաստացումից և վերահսկողությունից։ Եվ եթե այդ առաջին նշանները անտեսվեն, հետևանքները կարող են անդառնալի լինել։
Այս պահին ամենակարևորը բժիշկների պայքարն է։ Նրանք անում են հնարավորն ու անհնարինը՝ փրկելու երիտասարդ կնոջ և նրա դեռ չծնված երեխայի կյանքը։ Ամեն րոպեն վճռորոշ է։ Հիվանդանոցի պատերի ներսում ընթանում է լուռ պատերազմ մահվան դեմ, իսկ դրսում ամբողջ երկիրը սպասում է նորություններին՝ հույսով և վախով։
Թող այս դաժան դեպքը դառնա վերջին ահազանգը։ Թող այն մեզ ստիպի մտածել, բարձրաձայնել, միջամտել և չլռել։ Քանի որ լռությունը, ինչպես ցույց է տալիս այս պատմությունը, երբեմն դառնում է ամենավտանգավոր զենքը։