Լոռու մարզից ստացված լուրը հասարակության համար իսկական հարված դարձավ։ Մարզի տներից մեկում հայտնաբերվել է 5 ամսական տղա երեխայի մարմինը։ Մանկիկը, որը դեռ նոր էր սկսում իր կյանքի ճանապարհը, կյանքից հեռացել է այնպիսի հանգամանքներում, որոնք բազմաթիվ հարցեր, անհանգստություն և խոր ցնցում են առաջացնում։ Այս ողբերգությունը արդեն այսօր քննարկվում է ոչ միայն մեկ բնակավայրի շրջանակներում, այլ ամբողջ երկրում՝ որպես ցավի, անօգնականության և ողջ հասարակության համար մտահոգ ազդանշանի խորհրդանիշ։

Նախնական տեղեկությունների համաձայն՝ երեխայի մարմինը հայտնաբերվել է բնակելի տանը։ Դեպքի մասին հաղորդումը փոխանցվել է արտակարգ ծառայություններին, ինչից հետո դեպքի վայր են ժամանել իրավապահ մարմինների աշխատակիցները, քննչական խմբերը և բուժաշխատողները։ Սակայն բժիշկներին մնացել է միայն արձանագրել մահը։ Ծնողների և հարազատների համար սա բառերով նկարագրել անհնար պահ էր․ տան լռությունը, որտեղ դեռ վերջերս լսվում էր մանկական լացը, վերածվել էր ծանր ու ճնշող դատարկության։

Ինչ է տեղի ունեցել այդ ճակատագրական օրը՝ առայժմ անհայտ է մնում։ Քննչական մարմինները ձեռնպահ են մնում վերջնական հայտարարություններից՝ մինչև բոլոր անհրաժեշտ փորձաքննությունների ավարտը։ Նշանակվել է դատաբժշկական փորձաքննություն, որը պետք է պարզի մանկիկի մահվան ճշգրիտ պատճառը։ Ցանկացած մանրուք կարող է վճռորոշ լինել․ երեխայի առողջական վիճակը, նրա խնամքի պայմանները, ողբերգությանը նախորդած վերջին ժամերը։ Այժմ յուրաքանչյուր մանրուք կարևոր նշանակություն ունի։

Լոռու մարզի բնակիչները շոկի մեջ են։ Հարևանները նշում են, որ ընտանիքը երբեք ուշադրություն չէր գրավել, նախկինում որևէ անհանգստացնող ազդանշան չէր նկատվել։ Հենց սա էլ տեղի ունեցածն ավելի սարսափելի է դարձնում․ ողբերգությունը վրա է հասել հանկարծակի, առանց նախազգուշացման՝ քանդելով խաղաղ կյանքի սովորական պատկերացումը։ Մարդիկ հարց են տալիս՝ հնարավոր էր արդյոք կանխել սա։ Եվ եթե այո, ապա ով և որ փուլում չլսեց այդ վտանգավոր ազդանշանը։

Մանկիկի մահը պարզապես մեկ ընտանիքի անձնական ողբերգություն չէ։ Սա հարված է ողջ համակարգին, որը պարտավոր է պաշտպանել ամենաանպաշտպաններին։ Հասարակությունը կրկին բախվում է ցավոտ հարցի․ արդյոք բավարար ուշադրություն է դարձվում երիտասարդ ընտանիքներին, գոյություն ունի՞ իրական աջակցություն ծնողների համար, հատկապես մարզերում։ Չե՞ն մնում նրանք մենակ իրենց վախերի, հոգնածության և խնդիրների հետ, որոնք կարող են հանգեցնել անդառնալի հետևանքների։

Սոցիալական ցանցերում օգտատերերը ցավակցություններ են հայտնում և պահանջում առավելագույնս թափանցիկ հետաքննություն։ Մարդիկ ցանկանում են իմանալ ճշմարտությունը՝ առանց լռությունների և ձևական արտահայտությունների։ Քանի որ նորության չոր տողերի հետևում թաքնված է ընդհատված կյանք, չիրականացած երազանքներ և կոտրված ճակատագրեր։ Յուրաքանչյուր նման դեպք խոր հետք է թողնում և ստիպում մտածել․ իսկ եթե վաղը դա տեղի ունենա մեր կողքին։

Իրավապահ մարմինները հավաստիացնում են, որ քննությունը կլինի համակողմանի և օբյեկտիվ։ Քննարկվում են բոլոր վարկածները՝ ներառյալ դժբախտ պատահարը, առողջական հանկարծակի խնդիրները և այլ հնարավոր հանգամանքները։ Մինչ քննության պաշտոնական եզրակացությունները, ցանկացած ենթադրություն մնում է միայն վարկած։ Սակայն նույնիսկ պատասխանների սպասումը արդեն լի է ցավով և լարվածությամբ։

Լոռու մարզում տեղի ունեցած այս ողբերգությունը դաժան հիշեցում դարձավ այն մասին, թե որքան փխրուն է մարդկային կյանքը, հատկապես դրա սկզբում։ Հինգ ամիսը այն տարիքն է, երբ աշխարհը դեռ նոր է բացվում, երբ յուրաքանչյուր օրը պետք է լցված լինի խնամքով և ջերմությամբ։ Եվ հենց այդ պատճառով տեղի ունեցածը նման ուժեղ հասարակական արձագանք է առաջացնում։

Քննության շարունակման ընթացքում երկիրը շունչը պահած սպասում է։ Պատասխանները անպայման կլինեն, սակայն արդյոք կկարողանան մարել ցավն ու կորստի զգացումը՝ հարց է, որը պատասխան չունի։ Մի բան հստակ է․ այս պատմությունը չպետք է մոռացվի, քանի որ դրա հետևում կանգնած է մի երեխայի կյանք, որը ընդհատվեց չափազանց վաղ։