Բոլորը սկսվեց արագ։ Գարեգինին կալանավորեցին։ Այս բառերը քաղաքի վրա տարածվեցին կայծակի արագությամբ, որն անցնում է ամառային երկնքում։ Սոցիալական ցանցերը պայթեցին, նորությունների հոսքերը պայթեցին, մարդիկ շոկի մեջ էին։ Բայց ինչ է կատարվում, ով է Գարեգինը և ինչու բոլորը հանկարծ համոզվեցին, որ նրա շուրջ ժամերի սլաքները շարժվում են։

Առաջին հաղորդագրությունները հայտնվեցին ուշ գիշերվա ժամերին։ Անանուն հաղորդագրությունները պնդում էին, որ մի բարձր պաշտոնյա իբր նշվել է գաղտնի հանձնաժողովում, և այդ անունը՝ «Գարեգին», դարձավ օրվա գլխավոր թեման։ Ոչ ոք չգիտեր, թե ով է այդ մարդը, գոյություն ունի՞ նա իրականում, թե պարզապես գյուտածին կերպար է, որը ծառայում է որևէ մեկի շահերին։ Բայց մի բան պարզ էր՝ շոկն ու անհանգստությունը սկսեցին տարածվել գրեթե վարակիչ կերպով։

Վերջին շրջանում սկսեցին հայտնվել նոր մանրամասներ։ Տարբեր աղբյուրներ պնդում էին, որ գործը կապված է մեծ գործարքների, մութ ֆինանսական սխեմաների կամ լիովին գաղտնի փաստաթղթերի հետ։ Ոմանք ասում էին, որ ամեն ինչ սկսվել է մի քանի ամիս առաջ, երբ լրագրողների խումբը սկսեց հետաքննություն իրականացնել մի գաղտնի կազմակերպության գործունեության վերաբերյալ։ Ըստ լսված լուրերի, հայտնաբերվել էին անհայտ ծագման փաստաթղթեր, որոնց էջերում բազմիցս նշվում էր նույն անունը։ Սակայն նույնիսկ այդ փաստաթղթերում ազգանունը չկար։ Միայն «Գարեգին»։

Այս անհասկանալի փակագծերը, վերելքները և անկումներ, կես բաց հուշումները, որոնք լսվում էին լռության մեջ, դարձան պայթուցիկ նյութ։ Մարդիկ սկսեցին անկանոն կերպով քննարկել սա փողոցում։ Ընկերների խմբեր, որոնք նստած էին սրճարաններում, վիճում էին՝ արդյո՞ք սա քաղաքական վրեժ է, տնտեսական ինտրիգներ, թե ինչ-որ ավելի վտանգավոր բան։ Իսկ լրատվամիջոցները, փորձելով մնալ հնարավորինս нейտրալ, օգտագործում էին միայն մեկ արտահայտություն՝ «Հնարավոր կալանավորման մասին խոսակցություններ»։

Բայց ամենաանսպասելին դեռ առջևում էր։ Մի քանի օր անց հրապարակվեց կարճ տեսանյութ, որը տևում էր ընդամենը 30 վայրկյան, և միայն մեկ արտահայտություն լսվում էր՝ «Պատասխանը շոկային հարցի՝ այս տեսանյութում»։ Տեսանյութում դեմքեր չկային, ոչ մի կոնկրետ մանրամասնություն, միայն խավար սենյակ, թղթերի շշնջոց և թույլ ձայնագրություն։ Բայց սա բավական էր, որ մարդիկ կորցնեին ինքնատիրապետումը։ Տեսանյութը հավաքեց հարյուր հազարավոր դիտումներ, քննարկումների քանակը անցավ բոլոր սահմանները, իսկ «Գարեգին» անունը դարձավ օրվա գաղտնի խորհրդանիշը։

Ամեն ինչ սկսեց առաջացնել նոր հարցեր՝ ով տարածեց այս նյութը, ինչու այսքան խորհրդավոր, և ամենակարևորը՝ ինչու հենց հիմա։ Ոմանք համոզված էին, որ սա պարզապես լավ ծրագրավորված տեղեկատվական հարձակում է ինչ-որ մրցակցի վրա։ Այլոք պնդում էին, որ սա նախազգուշացում է ավելի մասշտաբային բացահայտումների մասին։ Երրորդները վստահ էին, որ իրականում ոչ ոք կալանավորված չի լինի․ սա պարզապես լեգենդ է, որը պետք է շեղի հանրության ուշադրությունը այլ իրադարձությունից։

Քաղաքում լուրերը հասան այն մակարդակի, որ նույնիսկ դպրոցականները հարցնում էին՝ ով է այդ գաղտնի Գարեգինը։ Իսկ մեծահասակները շարունակում էին լուրջ քննարկել թեման, որի վերաբերյալ ոչ ոքի իրական փաստեր չկային։ Ծնվեց տարօրինակ վակուում՝ բոլորը սպասում էին, բայց ոչ ոք չգիտեր՝ ինչ սպասել։

Եվ այստեղ տարածվեցին լուրեր, որ այս պատմությունը շուտով կարող է ստանալ իր հստակ պատասխանները։ Լրագրողական հետաքննությունը, որը տեղեկություններ էր հավաքում մի քանի ամիս, պատրաստվում էր հրապարակել նյութ, որը, ըստ լուրերի, պետք է լիներ իրական տեղեկատվական պայթյուն։ Պարզ էր միայն մեկ բան՝ մարդիկ այլևս պատրաստ չէին թողնել այս թեման, մինչև ամեն ինչ բացահայտվի։

Որոշ աղբյուրներ նշում էին, որ տեսանյութը միայն սկիզբն էր։ Ոչինչ բացահայտված չէր դիտավորյալ, որպեսզի ուժեղացնեն լարվածությունը պետությունների, շահերի և այլ ուժերի միջև։ Մյուս խոսքով՝ սա приманка էր։ Եվ հազարավոր մարդիկ կուլ տվեցին приманка-ն։ Տեղեկատվական ոլորտում դա կոչվում էր «շղթայական ռեակցիա»․ ամեն փոքր բան դառնում է սենսացիա, ամեն բառ՝ քննարկման առիթ, ամեն լռություն՝ կասկածի առիթ։

Խոսակցությունը շարունակվում է․ գոյություն ունի՞ իրական Գարեգին, թե նա պարզապես խորհրդանշական դերասան է մեծ խաղում։ Այլոք հարցնում են, թե ինչու մինչ այժմ չկա պաշտոնական հաստատում կամ հերքում։ Եվ հենց այդ մթնոլորտում կիսաիրականությունը աճում է, ինչպես հարյուրավոր սունկեր անձրևից հետո։